Bonen weken of niet?

 
pan.png
 
 

Bijna elk kookboek adviseert om bonen te weken. Ze moeten minimaal 8 uur in het koude water baden, maar liever nog een hele nacht zwemmen. Redenen voor dit advies zijn talrijk. Het zou de kooktijd bekorten. De textuur verbeteren. Het uiterlijk opleuken. De smaak ontwikkelen. En de verfoeide winderigheid die komt van bonen eten beteugelen.

 

Een onderzoekende geest gelooft niet zo maar het geschreven woord. Beter de proef op de som. Voor dit experiment mochten de Classic Cranberry bonen in de hoofdrol.

 

De eerste 150 gram bonen kregen de behandeling van de langzame weekmethode. De Cranberries gingen een nachtje in de pan met 2 liter koud water. De tweede 150 gram Cranberries doorliepen de behandeling van de snelle weekmethode. Bonen en koud water mochten samen in de pan 3 minuten koken. Met de pan van het vuur en het deksel erop, zaten de bonen daarna braaf een uurtje in het hete kookwater. De derde 150 gram ging kaal en droog in de pan.

 

Na deze weekepisode was het tijd voor de kookbeurt. Het water van de eerste twee pannen eruit. In alle 3 de pannen de bonen ongeveer 2 vingerkootjes onderzetten met kokend water. Ongepelde ui en 2 laurierblaadjes in elke pan. Hup op het fornuis. Vuurtje flink hoog tot de bonen kookten. En dan het deksel erop en het vuur weer omlaag voor het subtiele sudderwerk. Even voor de kleurenkijkers. Sudderen was sudderen. Het water ging dus niet wild tekeer, maar borrelde met langzame kookbellen. Na een uur was het tijd om regelmatig te proeven. Gare bonen zijn heel. Hebben een stevige bite. En zijn zacht en romig van binnen.

 

Beide cluppies geweekte Cranberries bereikten de finishlijn na zo’n 80 minuten sudderen. De ongeweekte bonen deden er 2 uur over. De tijdwinst door weken was 40 minuten. Nou zijn extra minuten handig als je de trein moet halen. Maar dit was geen reisje. Het hoofddoel was lekker eten. En dat was andere koek. De porties geweekte bonen zagen beiden wat vaaltjes. En nog belangrijker. De ongeweekte bonen hadden een betere bite en een diepere smaak. Een tussenstand van 3-1 voor de ongeweekte knikkers.

 

Snel door naar de ultieme test. Het nuttigen van een bord ongeweekte Cranberries. Ze waren heerlijk. Maar hoe zou de spijsvertering dit experiment doorstaan? Een ontploffende buik hoorde tot de mogelijkheden. Het grote wachten was zenuwslopend. Maar de avond verliep rustig. En de slaap was zoet. Een eindstand van 4-1 voor de ongeweekte Cranberries.

 

Kortom. Weken hoeft niet.

Tenzij die trein op je wacht. Voor gehaaste koks op doorreis zullen we toch bij onze recepten een indicatie van de weektijd geven. Ben je zen dan hoef je geen badmeester te zijn. Sla de weekbeurt gerust over. En ga direct met de droge bonen aan de slag. Gewoon in de pan en lekker lang laten sudderen.

 
Anne Pekelharing