Anazasi boon

Anazasi boon

from 3.95
Gewicht:
Quantity:
Voeg toe
 

Omschrijving

Anasazi bonen heten in Amerika ook Aztec bonen of New Mexico Cave bonen. Hun namen klinken als muziek. Hun smaak is ongekend zoet. En hun kleuren ogen als kunst. Wat een fijne scherpe vlekken in purperrood en wit. Jammer. Bij het koken kleuren ze egaal wit-roze. Maar dan ben je allang verkocht.

De bonen bevatten per 100 g ongeveer:

  • 23 g eiwit
  • 61 g koolhydraten

  • 20 g voedingsvezels

  • 1 g vet

  • Ze zijn rijk aan vitamine B1, B6 en ijzer

  • Energetische waarde: 1.427 kJ (341 kcal)

Bereiden:

  • Weken: 8 uur

  • Koken: 1-1,5 uur

Bewaren:

  • Op een droge, donkere plek tot een jaar houdbaar

Suggesties voor gebruik:

  • Chili

  • Soep

  • Stoof

 

+ Meer informatie

Het gewone bonen geslacht

Nieuwe Wereld bonen. Gewone bonen. Of in het Latijn Phaseolus vulgaris. Deze boon komt in zo veel vormen en kleuren dat het moeilijk is te geloven dat ze afstammen van die ene voorouder. Toch is dat zo. Allen Phaseolus vulgaris. Het is een bont gezelschap van duizenden neven en nichten. De Anasazi boon in jouw keuken We begrijpen het. Liefst blijf je kijken naar die gespikkelde dotjes. Maar je bent kok. Dus ze moeten in die pan. Klaar voor wat Pueblo genot? Maak Anasazi bonen met een maïs timbaal. Stop de spikkels in je tortilla. Stoof ze met wat pepers. Of tover ze om tot authentieke Pueblo bonenpasteitjes. Ze kwamen uit een grot. Je zou het niet zeggen.

Rariteit: kiemkracht

Over de ontdekking van de Anasazi gaat een mooi verhaal. In 1980 zocht een Amerikaanse wetenschapper in de staat New Mexico naar resten van de dwergolifant. Die zou daar duizenden jaren geleden hebben geleefd. Hij vond geen olifanten maar wel een aardewerk potje. Afgesloten met dennenhars. In het potje zaten boontjes. Na onderzoek bleken die zo’n 1.500 jaar oud. En het wonder geschiedde. Een aantal van die archaïsche boontjes ontkiemden. Een oud ras was herboren. Omdat hij het potje vond in de Pueblo klifwoningen van inheemse indianen, noemde hij ze eerst de New Mexico Cave bonen.

Tja. Een boon verliest na zo’n 50 jaar zijn kiemkracht. Dus het is meer waarschijnlijk dat lokale tuinders de boon door de eeuwen bleven telen.

Niemand weet hoe de oude indianenstammen uit dit gebied heetten. Anasazi is een woord uit de Navajo taal. Het betekent zoiets als “de mensen van lang geleden.” Dat werd de uiteindelijke naam. Anasazi bonen. Als hulde aan de vroege bewoners die de boon ooit teelden.

Herkomst en verspreidingsgebied

De cultivatie van de gewone boon begon in de Andes rond 8000 v. Chr. En die in Mexico tussen 7000 en 2000 v. Chr. De Maya’s en Azteken vierden hoogtij op bonen, maïs en pompoen. De gewone bonen reisden naar Noord-Amerika en de inheemse indianen vielen als een blok voor dit gewas. In 1492 ontdekte Columbus Amerika. Na hem begon de Europese kolonisatie van het Amerikaanse continent. En de gewone bonen staken in de vaart der volkeren over naar Europa.

Tegenwoordig produceren India, Brazilië, Myanmar, Mexico, China, Uganda, Tanzania, Kenia, de Verenigde Staten, Canada en Australië de meeste tonnen gewone bonen.

In de loop van de tijd is op veel plekken de gewone boon flink doorgekweekt. Zo zijn er talloze unieke bonen ontstaan die kenmerkend zijn voor een land of streek.

Anasazi bonen komen uit een streek in Amerika die het vierstatenpunt heet. Het grensgebied tussen de staten Colorado, Utah, Arizona en New Mexico. Daar vindt ook nog steeds de grootste teelt plaats. Ze zijn nauw verwant aan de Pinto bonen die ook uit deze streek komen.