Black Turtle boon

Black Turtle boon

from 1.75
Gewicht:
Quantity:
Voeg toe
 

Omschrijving

Zwart. Een schildpad. En een boon. Op het eerste gezicht een ongebruikelijke combinatie. Toch bestaan ze echt. De Black Turtle bonen. Tussen hun veelkleurige broeders nemen ze een apart plekje in. Dat komt niet door hun omvang. Ze zijn klein en ovaalrond. Maar wel door hun kleur. Glanzend diepzwart. En door hun gedrag. Deze boontjes kennen namelijk geen genade. Zonder pardon geven ze bij weken en koken aan alles en iedereen een inktkleur mee. Terwijl ze zelf in dieppaars achterblijven. En door hun smaak. Ze staan garant voor een vlezige bite. En een aardse smaak die naar paddenstoelen neigt. Al met al een behoorlijk dramatisch boontje.

    De bonen bevatten per 100 g ongeveer:

    • 21 g eiwit
    • 63 g koolhydraten
    • 25 g voedingsvezels
    • 1 g vet
    • Ze zijn rijk aan vitamine B1, ijzer en calcium
    • Energetische waarde: 1.424 kJ (339 kcal)

    Bereiden:

    • Weken: 8 uur
    • Koken: 1-2 uur

    Bewaren:

    • Op een droge, donkere plek tot een jaar houdbaar

    Suggesties voor gebruik:

    • Soep
    • Stoof
    • Bij vlees en rijst
    • Caribische keuken
     

    + Meer informatie

    De eerste teelt van zijn voorouder begon ooit ergens in Mexico of het Andesgebergte. Dat was de start van een prachtig geslacht. Wat zich door de eeuwen in allerlei variëteiten over de aardbol verspreidde.

    Het gewone bonen geslacht

    Nieuwe Wereld bonen. Gewone bonen. Of in het Latijn Phaseolus vulgaris. Deze boon komt in zo veel vormen en kleuren dat het moeilijk is te geloven dat ze afstammen van één en dezelfde voorouder. Toch is dat zo. Allemaal Phaseolus vulgaris. Het is een fascinerende coterie van vele duizenden bonen. En allemaal met een verhaal.

    De Black Turtle boon in jouw hart

    Zwart. Een schildpad. En een boon. Op het eerste gezicht een ongebruikelijke combinatie. Toch bestaan ze echt. De Black Turtle bonen. Tussen hun veelkleurige broeders nemen ze een apart plekje in. Dat komt niet door hun omvang. Ze zijn klein en ovaalrond. Maar wel door hun kleur. Glanzend diepzwart. En door hun gedrag. Deze boontjes kennen namelijk geen genade. Zonder pardon geven ze bij weken en koken aan alles en iedereen een inktkleur mee. Terwijl ze zelf in dieppaars achterblijven. En door hun smaak. Ze staan garant voor een vlezige bite. En een aardse smaak die naar paddenstoelen neigt. Al met al een behoorlijk dramatisch boontje.

    De Black Turtle boon in jouw keuken

    De Black Turtle heet ook wel Frijol Negro in het Spaans of Feijão Preto in het Portugees. Dat is niet voor niets. Van oudsher zijn ze de populaire boon in Latijns Amerika en de Caraïben. Je wilt toch experimenteren? Duik onder met de Turtle in deze spannende keukens. Eerst naar Mexico. Voor de zwarte bonen burrito. Steek de zee over. Op naar Cuba. Voor het authentieke Moros y Cristianos of de typisch Cubaanse sopa negra. Door naar het volgende eiland. De Dominicaanse Republiek. Voor de Moro de Habichuelas Negras. Terug naar het vaste land van Nicaragua en Costa Rica. Voor de gallo pinto. Naar Panama. Voor de casamiento. Door naar Venezuela. Voor de pabellón criollo. En zak tenslotte af naar Brazilië. Voor het nationale gerecht feijoada.

    Sentir como en casa?

    Rariteit: sherry

    Hoe populair ook in Latijns Amerika en de Caraïben, de Europeanen en de kolonisten in de Verenigde Staten moesten begin negentiende eeuw niets van de Black Turtle hebben. Ze vonden hem te klein, te zwart en een beetje slordig. Met zijn spoor van inkt.

    Tot een creatieve kok in de Verenigde Staten de zwarte boontjes met wat sherry omtoverde in zogenaamde schildpaddensoep. Het was natuurlijk een nepversie van het exquise gerecht. Maar toch. Dat scheutje sherry verhief de minne, zwarte bonenbrij tot een acceptabel gerecht voor de middenklasse. Zeker omdat het recept werd toegeschreven aan een aantal beroemde mensen uit deze periode. Dat was de doorbraak die de Black Turtle nodig had.

    Herkomst en verspreidingsgebied

    Cultivatie van Nieuwe Wereld bonen begon in Mexico en de Andes. Dit was tussen 8000—7000 v. Chr. Hoogstaande beschavingen zoals Maya’s en Azteken teelden bonen, maïs en pompoen. Ze noemden de gewassen de Drie Gezusters. De gewone bonen staken over naar Noord-Amerika en inheemse indianen adopteerden ze onmiddellijk. Nadat Columbus per ongeluk Amerika had ontdekt, begon de Europese kolonisatie van het Amerikaanse continent. En de gewone bonen vonden hun weg naar Europa.

    Tegenwoordig produceren India, Brazilië, Myanmar, Mexico, China, Uganda, Tanzania, Kenia, de Verenigde Staten, Canada en Australië de meeste tonnen gewone bonen.

    De Black Turtle boon groeit in al deze landen.