Borlotti boon

Borlotti boon

from 3.25
Gewicht:
Quantity:
Voeg toe
 

Omschrijving

Borlotti bonen heten ook Rosecoco bonen. Ze zijn de lieveling in Italië. En mooi. Je zou ze alleen al om hun uiterlijk willen zoenen. Roodbruin met magenta strepen. Helaas, na het koken kleuren ze roodbruin. Maar dan ben je al verliefd. Zeker als je ze proeft. Lichtzoet en nootachtig met een soort fluwelige textuur. Ondanks hun dikkere vel geven ze een rijk en smakelijk kookvocht.

De bonen bevatten per 100 g ongeveer:

  • 22 g eiwit
  • 47 g koolhydraten
  • 16 g voedingsvezels
  • 1 g vet
  • Ze zijn rijk aan foliumzuur, vitamine B1, B6 en ijzer, calcium en natrium
  • Energetische waarde: 1.452 kJ (347 kcal)

Bereiden:

  • Weken: 8 uur
  • Koken: 1-1,5 uur

Bewaren:

  • Op een droge, donkere plek tot een jaar houdbaar

Suggesties voor gebruik:

  • Salade
  • Soep
  • Stoof met verse groenten uit het seizoen
  • Italiaanse keuken

 

 

+ Meer informatie

De voorouder van de Borlotti zag het licht in Mexico en Peru. En splitste zich in allerlei variëteiten. Dit waren de bonen van de Maya’s en Azteken. En later de bonen van het onstuimige Amerika. Van de indianen, van de cowboys en goudzoekers, en de kolonisten. Ze zagen de burgeroorlog. En met Columbus en zijn maten mochten ze mee naar Europa. Ze waren eerst alleen welkom in de streekkeukens op het platteland in het zuiden van Europa. Om later toch de harten en keukens van fijnere zielen te winnen.

Het gewone bonen geslacht

Nieuwe Wereld bonen. Gewone bonen. Of in het Latijn Phaseolus vulgaris. Deze boon komt in zo veel vormen en kleuren dat het moeilijk is te geloven dat ze afstammen van één en dezelfde voorouder. Toch is dat zo. Allemaal Phaseolus vulgaris. Het is een schare van duizenden broers en zussen. En even voor de duidelijkheid. Wij vinden ze bijzonder.

De Borlotti boon in jouw hart

Borlotti bonen heten ook Rosecoco bonen. Ze zijn de lieveling in Italië. En mooi. Je zou ze alleen al om hun uiterlijk willen zoenen. Roodbruin met magenta strepen.

Helaas, na het koken kleuren ze roodbruin. Maar dan ben je al verliefd. Zeker als je ze proeft. Lichtzoet en nootachtig met een soort fluwelige textuur. Ondanks hun dikkere vel geven ze een rijk en smakelijk kookvocht.

De Borlotti boon in jouw keuken

Met de Borlotti breng je Italië in je huis. En kook je amore in jouw keuken. Je begint natuurlijk met een fantastico voorgerecht. Bruschetta met puree van Borlotti bonen. Dan door naar de salade van tonijn, spinazie, Borlotti bonen en wat geschaafde parmagiano. Heb je de Italiaanse smaak te pakken? Dan ben je klaar voor de beroemde Borlotti-topper. Maak minestrone soep. (Letterlijk betekent dit grote soep.) Nog één dan. Om het af te maken. Pasta met Borlotti bonen en courgette.

Borlotti bonen in je keuken. Un amore splendido.

Rariteit: orde in het marmer

Wij houden van orde. Borlotti bonen zijn geen Pinto bonen. En Pinto bonen zijn geen Cranberry bonen. Dus Cranberry bonen zijn geen Borlotti bonen. Ze zijn wel broers. En allemaal kleurig en gemarmerd. Maar toch net een tikkie anders. Wat ze gemeen hebben? Een delicaat zoete smaak. Hoe ze verschillen? De Borlotti heeft een dikkere schil dan de Cranberry bonen. En de Pinto smaakt wat aardser dan de andere twee.

Herkomst en verspreidingsgebied

De cultivatie van de gewone boon begon in de Andes rond 8000 v. Chr. En die in Mexico tussen 7000 en 2000 v. Chr. De Maya’s en Azteken vierden hoogtij op bonen, maïs en pompoen. De gewone bonen reisden naar Noord-Amerika en de inheemse indianen vielen als een blok voor dit gewas. In 1492 ontdekte Columbus Amerika. Na hem begon de Europese kolonisatie van het Amerikaanse continent. En de gewone bonen staken in de vaart der volkeren over naar Europa.

Gewone bonen zijn niet zo klimaatgevoelig. De grootste productie vindt tegenwoordig plaats in India, Brazilië, Myanmar, Mexico, China, Uganda, Tanzania, Kenia, de Verenigde Staten, Canada en Australië.

In de loop van de tijd is in vele landen de gewone boon flink doorgekweekt. Zo zijn er talloze unieke bonen ontstaan die kenmerkend zijn voor een land of streek. Borlotti bonen worden als typisch Italiaans beschouwd.