Groene erwt

Groene erwt

from 1.75
Gewicht:
Quantity:
Voeg toe
 

Omschrijving

De Groene erwt is in Nederland goed bekend. Deze knikkertjes zijn bijna mintgroen. Keurig rond. Egaal. Licht melig. En zoet. Dat vat dit prinsesje wel samen.

De bonen bevatten per 100 g ongeveer:

  • 21 g eiwit
  • 43 g koolhydraten
  • 20 g voedingsvezels
  • 2 g vet
  • Ze zijn rijk aan ijzer, zink, magnesium, koper, molybdeen, tryptofaan, mangaan en aan kalium
  • Energetische waarde: 1.325 kJ (315 kcal)

Bereiden:

  • Weken: 8 uur
  • Koken: 40-60 minuten

Bewaren:

  • Op een droge, donkere plek tot een jaar houdbaar

Suggesties voor gebruik:

  • Soep
  • Bij vis

 

 

+ Meer informatie

De Groene erwt boft maar. Erwten kregen nooit het sociale stigma van armoe-voedsel opgeplakt. (Andere bonen kregen dat wel, maar wij weten beter.) Bij de erwten was het juist andersom. Misschien omdat je erwten zowel vers als gedroogd kunt eten. Of misschien omdat de zoete smaak en ronde vorm de erwt een delicaat aura verlenen. Wie zal het zeggen? Feit is dat de erwt de prinses onder de bonen is. En zeker dit groentje.

Het Pisum savitum geslacht

Het Pisum savitum geslacht. Het geslacht van de erwtjes. Het is een familie met twee gezichten. De prinsesjes hebben ronde, gladde zaden. Zoals de doperwt, suikererwt, Groene en Gele erwt. En dan heb je de boerse tak. Ze zien er verkreukeld uit. Zoals de kapucijner en Grauwe erwt.

De Groene erwt in jouw hart

De Groene erwt is in Nederland goed bekend. Deze knikkertjes zijn bijna mintgroen. Keurig rond. Egaal. Licht melig. En zoet. Dat vat dit prinsesje wel samen.

De Groene erwt in jouw keuken

Wat te doen met je Groene erwten? Tuurlijk, gebruik ze voor de ouderwetse erwtensoep. Vanouds een topper in de Nederlandse keuken. Snert wekt bij ons gevoelens op van geborgenheid. En heeft een vleugje van die kneuterige burgerlijkheid van weleer. Die van de jaren vijftig. Die van een bruin interieur met kanten gordijnen en een Pers op tafel. Die van om zes uur eten en op tijd naar bed. Die van moeder de vrouw en schaatsen en sneeuw.

Dat is nou leuk aan koken. Vanuit jouw keuken kun je reizen door de tijd. Zin in nog zo’n historisch reisje? Maar dan wat verder terug? Ga met je erwtjes eens naar de Middeleeuwen. Want ook in die periode waren wij gulzige erwteneters. Vooral tijdens de Christelijke vasten en op vrijdagen stonden gedroogde erwten met vis op het menu. Gebruik de Groene erwt in een authentiek Middeleeuws suddergerecht met stokvis, appel, ui, rozijnen en specerijen.

Dat is pas een ode aan de historie, en je verdient er de hemel mee.

Rariteit: de erwten tegen de kikkererwten

De Romeinen hadden een interessant gebruik. Ze promoveerden groenten tot familienaam. Ook erwten gaven hun naam aan een bekende Romeinse familie. De Pisonis familie. De derde vrouw van Julius Caesar, Calpurnio kwam uit de Piso clan. Haar vader kreeg het aan de stok met de staatsman Cicero. De strijd van de erwten tegen de kikkererwten.

Herkomst en verspreidingsgebied

Net als de linze en kikkererwt moesten ook de erwten tussen 9000—8000 v. Chr. er aan geloven. Cultivatie. Dit gebeurde in de Vruchtbare Sikkel, een gebied in het Midden Oosten.

Erwten kunnen bijna elk klimaat aan. In de volgende eeuwen verspreidde het erwtengeslacht zich daarom in een groot gebied. Rond 4000 v. Chr. verschenen ze op het toneel in West-Europa. Ze gingen verder naar het noorden, naar de Kaukasus en Oost-Europa. En naar het oosten waar ze rond 2000 v. Chr. India en China bereikten.

Groene erwten groeien tegenwoordig vooral in Canada, Rusland, China, Frankrijk en de Verenigde Staten.