Kabuli kikkererwt

Kabuli kikkererwt

from 1.75
Gewicht:
Quantity:
Voeg toe
 

Omschrijving

De gele kikkererwt. Het is een robuuste knikker. Hij heet ook wel Kabuli Chana, keker, kekererwt, garbanzo of safed chana. Prachtige namen voor een boon met geschiedenis.

De Kabuli en Desi worden het meest gegeten. Ze hebben dezelfde spannende, diep nootachtige smaak. Het zijn inwisselbare makkers. Nou vooruit. Er zijn wat kleine verschilletjes. De Kabuli is iets romiger van structuur. En heeft een kortere kooktijd dan zijn bruine broertje.

De bonen bevatten per 100 g ongeveer:

  • 24 g eiwit
  • 56 g koolhydraten
  • 4 g voedingsvezels
  • 5 g vet
  • Ze zijn rijk aan vitamine B1, B6, foliumzuur, magnesium, ijzer, kalium, calcium en zink
  • Energetische waarde: 1.525 kJ (365 kcal)

Bereiden:

  • Weken: 6-8 uur
  • Koken: 1,5-2 uur

Bewaren:

  • Op een droge, donkere plek tot een jaar houdbaar

Suggesties voor gebruik:

  • Falafel
  • Hummus
  • Salade
  • Stoof
  • Bij couscous
  • Bij (lams)vlees
  • Bij wild
  • Mediterraanse keuken

 

 

+ Meer informatie

Kikkererwten zijn zo oud als de wereld. Maar we zijn ze nog steeds niet moe.

Het Cicer geslacht

De kikkererwt komt in verschillende kleuren. Je hebt de grote, gele Kabuli. En de kleine, bruine Desi-variant. De meest bijzondere van het stel is het kleinst en pikzwart. Dat is de Ceci Neri.

Het zijn net toverballen. Vers zijn de drie rassen groen. Bij het drogen kleuren ze allemaal geel van binnen. Maar de buitenkant naar geel, bruin of zwart.

De Kabuli kikkererwt in jouw hart

De gele kikkererwt. Het is een robuuste knikker. Hij heet ook wel Kabuli Chana, keker, kekererwt, garbanzo of safed chana. Prachtige namen voor een boon met geschiedenis.

De Kabuli en Desi worden het meest gegeten. Ze hebben dezelfde spannende, diep nootachtige smaak. Het zijn inwisselbare makkers. Nou vooruit. Er zijn wat kleine verschilletjes. De Kabuli is iets romiger van structuur. En heeft een kortere kooktijd dan zijn bruine broertje.

De Kabuli kikkererwt in jouw keuken

Een echte kok doet niet ingewikkeld. Open je keukendeur voor geel en bruin. En vergeet het verschil. Ben je toch een beetje puriteins? Dan gaan we met geel op zijn Mediterraans. Brouw je eigen hummus. En frituur falafel. (Het Midden-Oosten ruziet nog steeds wie zich uitvinder van de twee gerechten mag noemen.) Meng de geeltjes door een Griekse salade. Stoof de Kabuli met konijn op Spaanse wijze. Kook een Marokkaanse couscous met kikkererwten. En bak farinata. Het Italiaanse brood van kikkererwtenmeel met tijm.

Die Kabuli is toch uitputtend lekker. Op zijn Mediterraans.

Rariteit: Romeinse trots

In het oude Romeinse rijk was landbouw een belangrijke inkomstenbron. Gek genoeg noemden veel beroemde Romeinse families zich naar een bonengeslacht. Wellicht om hun rijkdom te tonen. Zo heette de Romeinse politicus Cicero naar de Cicer of kikkererwt.

Herkomst en verspreidingsgebied

Het is bijna niet voor te stellen. Al tussen 9000—8000 v. Chr. begon de teelt van de bruine Desi in de Vruchtbare Sikkel, een gebied in het Midden-Oosten.

Vanaf daar reisde de Desi naar India, het Middellandse Zeegebied, Noord-Afrika en Zuid-Amerika. Ergens in die streken ontstond de gele Kabuli uit de Desi.

De streek rond de Middellandse Zee is tegenwoordig de grootste leverancier van de gele kikkererwt. En India gaat voorop in de Desi-teelt. Met Pakistan, Iran, Turkije, Myanmar, Ethiopië en Mexico op de tweede plaats. Het is niet duidelijk wanneer de Ceci Neri om de hoek kwam kijken. In ieder geval groeit dit zwarte ras alleen rond Puglia in Italië.