Saint-Esprit à Oeil Rouge boon

Saint-Esprit à Oeil Rouge boon

from 3.95
Gewicht:
Quantity:
Voeg toe
 

Omschrijving

De haricot Saint Esprit à Oeil Rouge. Deze boon wint niet alleen op de mooiste naam. Maar ook op de meeste namen. Want hij heet ook haricot à la Religieuse, Nombril de Bonne Soeur, Artilleur, Soldat de Beauce, European Soldier, Dove, Spread Eagle of Johnson.

De Saint Esprit à Oeil Rouge is een erg oud Europees bonenras. Origineel ontwikkeld in la douce France. Van hieruit brachten Europese kolonisten rond de zeventiende eeuw de boon mee naar New England, een regio in het uiterste noordoosten van de Verenigde Staten.

Ze zijn lang, recht en wit. Rond de navel staat een tekening van een figuurtje in het rood. De bonen vallen snel uiteen. Maar als je ze voorzichtig gaart, blijft die tekening zichtbaar. De bonen hebben een zoete en nootachtige smaak van kastanjes.

De bonen bevatten per 100 g ongeveer:

  • 23 g eiwit
  • 60 g koolhydraten
  • 14 g voedingsvezels
  • 2 g vet
  • Ze zijn rijk aan foliumzuur, vitamine B1, B6 en ijzer
  • Energetische waarde: 1.435 kJ (343 kcal)

Bereiden:

  • Weken: 8 uur
  • Koken: 1-1,5 uur

Bewaren:

  • Op een droge, donkere plek tot een jaar houdbaar

Suggesties voor gebruik:

  • Salade
  • Soep
  • Stoof
  • Franse keuken

 

 

+ Meer informatie

Dit is een uniek Mexicaans product. En een boon die zijn naam ontleent aan roerige tijden en ongekende tragedie. De Moro.

Het geslacht van gewone bonen

Nieuwe Wereld bonen. Gewone bonen. Of in het Latijn Phaseolus vulgaris. Het is een groep van duizenden bonen. Met dezelfde afkomst. Maar toch zo verschillend. Sommige ademen kalmte. Met zachte kleuren en een fijne tekening. Andere projecteren drama. Met diepe kleuren en een uitgesproken patroon.

De Moro boon in jouw hart

De Moro past zeker in de laatste categorie. De bonen zijn vlekkerig paars, grijs en bruin. Met onregelmatig zwarte strepen en vlekken. En een gevaarlijke zwarte ring rond de navel. De smaak is verrassend. Lichtzoet, aards met iets van paddenstoel. Het velletje is dun. Daardoor geven ze een rijk kookvocht. Maar toch blijven ze heel bij koken. Met een fluweelzacht romige textuur. Het is drama met smaak.

De Moro boon in jouw keuken

En die smaak komt in veel recepten tot zijn recht. Kook ze met een laurierblad en wat ui. En dien ze simpel op met wat kaas. Gebruik ze voor een heftige chili. In een rijke stoofpot. Of in een stevige ovenschotel.

Van drama komt veel goeds.

Rariteit: overheerst worden en overheersen

Er zit soms een wereld achter een naam. De Moro boon. Een traditioneel ras uit Mexico. Maar vernoemd naar de Moren. Dit waren moslimstrijders uit de woestijnen van Noord-Afrika. Rond 700 veroverden deze krijgers Spanje en hielden dit land zo’n vijf eeuwen bezet. Als teken van hun aristocratische afkomst droegen de zwaar gevreesde strijders zwarte en blauwe sluiers rond hun hoofd. En aan deze sluiers ontleenden ze hun naam. Rond 1492 verdreven de Christenen de laatste Moren uit Spanje. Daarna ontplooiden ze zelf expansiedrift en veroverden Mexico. Met desastreuze gevolgen voor de inheemse bevolking. In het nieuwe land struikelden de Spanjaarden over allerlei bonen. Kennelijk joeg de aanblik van één boon hen schrik aan. En deed die boon hen denken aan hun vroegere overheersers. Met sluier en al. De Moro boon was geboren.

Herkomst en verspreidingsgebied

De cultivatie van de Nieuwe Wereld bonen begon in de Andes en Mexico. Dit was tussen 8000—7000 v. Chr. Ontmoet de Olmeken, Zapoteken, Maya's en Tolteken. Ontwikkelde indiaanse culturen uit het oude Mexico. Zij zwoeren bij bonen, maïs en pompoen.

De gewone bonen staken over naar Noord-Amerika en de inheemse indianen sloten ze in hun hart. Nadat Columbus was geland in Amerika, begon de Europese kolonisatie van dat continent. En de gewone bonen vonden hun weg naar Europa.

Tegenwoordig produceren India, Brazilië, Myanmar, Mexico, China, Uganda, Tanzania, Kenia, de Verenigde Staten, Canada en Australië de meeste tonnen gewone bonen.

Maar de Moro boon groeit nog steeds alleen in Mexico.