Tongues of Fire boon

Tongues of Fire boon

from 2.45
Gewicht:
Quantity:
Voeg toe
 

Omschrijving

Volgens de overlevering komen deze bonen origineel uit Tierra del Fuego, ofwel Vuurland. Is het waar? Tja, wie zal het zeggen. Feit is wel dat de naam prachtig past. De boontjes zijn diep bordeauxrood in de basis. Met een patroon van wilde vlammen in mokkakleur. Die vlammen verdwijnen bij koken. Als ze gaar zijn, is hun textuur vol en romig. Ze smaken lichtzoet, met een vleugje noot. Met een rijk en smaakvol kookvocht.

De bonen bevatten per 100 g ongeveer:

  • 22 g eiwit
  • 47 g koolhydraten
  • 16 g voedingsvezels
  • 1 g vet
  • Ze zijn rijk aan foliumzuur, vitamine B1, B6 en ijzer, calcium en natrium
  • Energetische waarde: 1.452 kJ (347 kcal)

Bereiden:

  • Weken: 8 uur
  • Koken: 1-1,5 uur

Bewaren:

  • Op een droge, donkere plek tot een jaar houdbaar

Suggesties voor gebruik:

  • Dip
  • Salade
  • Soep
  • Stoof met verse groenten uit het seizoen
  • Italiaanse keuken

 

 

+ Meer informatie

Jongens, let even op. Deze boon ademt avontuur en romantiek! Het verhaal gaat als volgt.

Ferdinand Magellaan, een Portugese ontdekkingsreiziger in Spaanse dienst, vertrok in 1519 voor de eerste zeilreis rond de wereld. Doel van zijn expeditie? De kortste westelijke route naar de Molukken ontdekken. Want Spanje aasde op handel met de Oost.

Een dik jaar later kwam de Portugees aan bij het zuidelijkste puntje van Zuid-Amerika. Daar ontdekte hij een zeestraat dwars door een eilandengroep heen. (Precies, de Straat van Magellaan.) Terwijl hij door de zeestraat voer, zag hij op de eilanden vuren branden. En hij gaf het gebied een naam. Tierra del Fuego, ofwel Vuurland. Laat op die eilanden nou een prachtige boon groeien. (Precies, de Tongues of Fire boon.)

Na een barre tocht rond de wereld kwamen in 1522 slechts 18 van de 237 manschappen levend terug in Spanje. Maar wel met de boon. En die wipte vervolgens over naar Italië. Als fervente bonenliefhebbers sloten de Italianen de nieuwe aanwinst meteen in hun hart. En ze noemden die Borlotto Lingua Di Fuoco. Wat zoiets betekent als ‘taal van het vuur’. (Klinkt als de titel van een prikkelende opera.) Eén van de oudste Borlotti rassen was geboren.

Het gewone bonen geslacht

Nieuwe Wereld bonen. Gewone bonen. Of in het Latijn Phaseolus vulgaris. Deze boon komt in zo veel maten en tinten dat het moeilijk is te geloven dat ze afstammen van een paar voorouders. Toch is dat zo. Allemaal Phaseolus vulgaris. De groep is ondertussen uitgedijd tot duizenden bonen. Allemaal met eigen verhalen. Mooie verhalen.

De Tongues of Fire boon in jouw hart

En het bovenstaande verhaal van de Tongues of Fire? Is het waar? Komen ze uit Vuurland? Tja, wie zal het zeggen. Feit is wel dat de naam prachtig past. De boontjes zijn diep bordeauxrood in de basis. Met een patroon van wilde vlammen in mokkakleur. Die vlammen doven bij koken. Als ze gaar zijn, is hun textuur vol en romig. Ze smaken lichtzoet, met een vleugje noot. Met een rijk en smaakvol kookvocht.

De Tongues of Fire boon in jouw keuken

Tongues of Fire boontjes zijn perfect voor een romige dip. En een zonnetje op iedere salade. Maar een echte Italiaan gebruikt ze het liefst in een simpele soep of stoof met verse groenten. En dat doe jij ze graag na. Toch? Sudder de bonen met wortel, selderij en een uitje. Op het laatst wat snijbiet er door. Begiet met een vinaigrette van citroen met knoflook. En rasp die hele oude Pecorino er over. Het is Italië op zijn best.

Uit Vuurland of niet. De Tongues of Fire bonen zijn een aanwinst voor je keuken.

Rariteit: Saluggia

In Piemonte, in het noorden van Italië worden de verschillende Borlotti rassen ook wel Saluggia bonen genoemd.

Herkomst en verspreidingsgebied

De cultivatie van de Nieuwe Wereld bonen begon in de Andes en Mexico. Dit was tussen 8000—7000 v. Chr. De Maya’s en Azteken teelden bonen, maïs en pompoen. Ze noemden de gewassen de Drie Gezusters. Nadat Columbus per ongeluk Amerika had ontdekt, begon de Europese kolonisatie van het Amerikaanse continent. En de gewone bonen vonden hun weg naar Europa.

Tegenwoordig produceren India, Brazilië, Myanmar, Mexico, China, Uganda, Tanzania, Kenia, de Verenigde Staten, Canada en Australië de meeste tonnen gewone bonen.

Door de eeuwen werd de gewone boon op veel plekken doorgekweekt. Dat heeft geresulteerd in unieke bonen die kenmerkend zijn voor een streek. De Tongues of Fire ofwel Borlotto Lingua Di Fuoco bonen worden beschouwd als typisch Italiaans. Ze groeien nu vooral in de Verenigde Staten, Canada en Italië.